KOMITET OBRONY ROBOTNIKÓW (KOR) było jawnym, opozycyjnym ugrupowaniem  utworzonym 23 września 1976 r. przez grupę działaczy demokratycznych i intelektualistów (zobacz lista członków założycieli poniżej). Głównym celem działania było udzielanie pomocy finansowej i prawnej represjonowanym uczestnikom protestów robotniczych w czerwcu 1976 r. poprzez ustanowione w tym celu Biuro Interwencyjne. W 26 września 1977 r. po zwolnieniu aresztowanych i skazanych KOR przekształcił się w Komitet Samoobrony Społecznej „KOR”. Liczba współpracowników KORu liczyła paręset. Byli wśród nich studenci (m.in. zamordowany w Krakowie w 1977 r. Stanisław Pyjas), ludzie kultury i nauki.

KSS „KOR” określił swoje zadania następująco: 

1. Walka z represjami stosowanymi z powodów politycznych, światopoglądowych, wyznaniowych, rasowych i udzielanie pomocy ludziom z tych powodów prześladowanym.

2. Walka z łamaniem praworządności  i pomoc pokrzywdzonym.

3. Walka o instytucjonalne zabezpieczenie praw i wolności obywatelskich.

4. Popieranie i obrona wszelkich inicjatyw społecznych, zmierzających do realizacji praw człowieka i obywatela.

KOR organizował niezależny ruch wydawniczy ( m.in. pisma „Biuletyn Informacyjny”, „Robotnik”, „Zapis”, „Krytyka”, Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA), samokształceniowy (Towarzystwo Kursów Naukowych), związkowy (komitety założycielskie Wolnych Związków Zawodowych). Członkowie i współpracownicy KOR byli wielokrotnie zatrzymywani przez władzę i poddawani represjom.

KSS „KOR” rozwiązał się podczas I Zjazdu Solidarności 28 września 1981 r. (zobacz: przemówienie prof. Edwarda Lipińskiego).

Jesteś gościem numer na tej stronie, która została utworzona 17-02-2001, a ostatnio uaktualniona 02-11-2004. Wszelkie komentarze prosimy kierować do Kustosza.

Copyright © by PolskaLudowa.com. Wszelkie prawa zastrzeżone.